|
|
De online winkel wordt nu stelselmatig geüpdatet. Nu worden reeds de beschikbare titels van uitgeverij Glénat aangeduid. Op korte termijn kan je alle beschikbare albums eindelijk online bestellen.
| Reeks : |
Jump |
| Nummer : |
9 |
| Titel : |
Pulp Fictie |
| Genre : |
Jeugd, Actie, Avontuur
|
| Tekenaar : |
Cambré |
| Scenarist : |
Cambré |
|
Beauregard |
| Uitgever : |
Standaard Uitgeverij |
| Pagina's : |
30 |
| Uitvoering : |
SC
|
| Inhoud : |
"Er bloeit iets tussen Dweezil en Julie, de dochter van de directeur van Nausicaä, het waterpark dat de Jumpers in het vorige album bezochten. Julie zorgt ervoor dat haar vader Dweezil uitnodigt om mee op expeditie te gaan naar het zuiden van Italië. Dweezil zegt uiteraard meteen ja, maar de vakantie wordt een hel: Napels ligt vol met veel vuilnis en sinaasappelpulp omdat de maffia de stad in haar macht heeft. Tot overmaat van ramp lijkt Julie als twee druppels water op Roma, de dochter van Don Cornichone. Een ontvoering door een rivaliserende bende lijkt op til! En wat ondertussen met Lisa en Brains? Ook zij hebben elk hun verhaal te vertellen dat -geloof het of niet- op het einde netjes samenvloeit. Is het fictie of gebeurde het echt? Lees het in: Pulp fictie!" |
| Kwotering : |  |
| Beauregards Visie : |
Is complexiteit dodelijk voor een jeugdstrip en mag je de lat hoger leggen om van de jonge lezers enige extra inspanning te vergen bij het ontdekken van een nieuw verhaal uit een bestaande reeks? Het lijkt erop alsof de auteurs zich daar niets van aantrekken en de grenzen verleggen door de structuur in dit negende deel van Jump volledig open te breken. Pulp Fictie is immers -net als diens overbekende filmische tegenhanger Pulp Fiction van Tarantino- fragmentarisch opgebouwd, voortdurend verspringend in tijd. Met de ontvoering van Dweezil als basisgegeven (en de identiteitsverwarring tussen Juliette en Roma) wordt het triumviraat Brains/Lisa/Dweezil voor een keer volledig opgesplitst om elk hun avontuur te laten beleven. Een avontuur dat leidt tot de finale ontknoping waarin alles mooi samenvalt. Het is vooral de verkaptheid, die verklaard wordt via de tijdsaanduidingen bij elke nieuwe scène, waar de lezer rekening mee moet houden om de draad niet te verliezen. En toch zit (bijna) alles perfect in elkaar dat je zelfs de strip chronologisch kan herschikken in een 'normale' volgorde, maar dan neem je net een groot deel van de opgebouwde spanning weg. Ondanks de inhoudelijke gewichtigheid -met een ontvoering valt immers niet te lachen- blijft Pulp Fictie bovenal een amusementsstrip. Dat voel je al op de openingspagina aan wanneer Dweezil tijdens diens ondervraging zegt waar Roma zich bevindt. Of wanneer een repetitieve scène identiek verwijst naar een voorgaand deel (pagina 4 en De tijd-tattoo)! Bovendien worden nieuwe figuren opgevoerd die een uitstekend potentieel hebben om in latere capriolen nogmaals op te treden. De maffiabazen Don Melone en de augurkenvretende Don Cornichone zijn om van te smullen. En niet te vergeten de eerste concrete bijdrages van Lisa's moeder en Dweezils vader! Knap wordt omzeild hoe ze slechts deels het jongerenavontuur meebeleven. Charel Cambré geeft het beste van zichzelf, is dan ook nog nooit zo filmisch geweest en weet gezwind dit spannende avontuur uit te beelden. Met spectaculaire actie (het auto-ongeval; het skaten), oog voor detail (waarom loopt die maffiosi van in het begin met bevlekt pak rond?), expressieve uitdrukkingen (de angst van Dweezil, 3; het verdriet van Lisa, 6; de wanhoop van Brains, 9-10) en de dynamische decoupage (de openingsscène). Pulp Fictie is duidelijk geen doorsnee jeugdstrip. Uitzonderlijk voor Standaard Uitgeverij! Nog van dat. PS: excuses voor het gebrek aan professionele objectiviteit.
19-01-2010 |
| Prijs : |
|
|
.
|
