|
|
De online winkel wordt nu stelselmatig geüpdatet. Nu worden reeds de beschikbare titels van uitgeverij Glénat aangeduid. Op korte termijn kan je alle beschikbare albums eindelijk online bestellen.
| Reeks : |
Eisner Magazine |
| Nummer : |
3 |
| Titel : |
Eisner Beeldverhalen 3 |
| Genre : |
Magazine, Literatuur, Avontuur
|
| Tekenaar : |
Diversen |
| Scenarist : |
Diversen |
| Uitgever : |
Diversen |
| Pagina's : |
74 |
| Uitvoering : |
SC
|
| Inhoud : |
Bevat Nico Stolk & Niels Bongers met Pelgrim; Alex Skim met Ik vergeet jou; Sam Peeters met De film; Eric Schreurs; Arthur de Pins met Girls just wanna have fuck; Saskia de Coster & Nicolas Provost met Gids door de nacht; Chris Ware en Jimmy Corrigan; Berend J. Vonk met Goudbezievally; Pieter Hogenbirk & Freek de Jonge De pagina monologen; Barbara Stok en Interview met professor Jepma. De cover- en achterkafttekening is van Peter Pontiac. |
| Kwotering : |  |
| Beauregards Visie : |
Met alle respect, maar een magazine als Eisner Beeldverhalen doet meer kwaad voor het medium strips. De bijdrages zijn ondermaats, toch zeker wanneer geput wordt uit eigen bodem, en toont enkel intellectuele navelstaarderij waarbij het ontspannende karakter van het genre danig gemassacreerd wordt. Een geschreven colum heeft meer overtuigingskracht dan Barbara Stoks geleuter. Dat het grafisch al niks voorstelt (zelfs in kleur), maar ze ook vormelijk en inhoudelijk hol is en met moeite jan met de pet kan overstijgen, wekt enige irritatie in zo'n mooi vormgegeven blad. Het is uitdagend en viriel om Eric Schreurs eens anders met de pen te zien omgaan. Hopelijk is hij niet 'talking to me', voor zo ver je van communicatie kan spreken. De Gids door denacht is de beschamende weergave van een fotoroman. Gezien de woordelijke inmenging mag je niet spreken van een strip. Oké, een beeldend verhaal. Pieter Hogenbrink heeft fantastische capaciteiten, alleen verkwist hij ze (of beperkt zich) door zich te koppelen aan monologen van Freek de Jonge. Een oninteressante beperking, hoewel het grafisch mooi oogt. Enkel Alex Skim biedt meer met zijn korte, intimistische vertelling. Natuurlijk kan je niet naast Chris Wares Jimmy Corrigan, maar dan wacht je toch liever op het volledige depriportret! Hét lichtend puntje: Arthur de Pins. Gestileerd én grappig. De balans na drie Eisners, binnen- versus buitenland: 0-3.
19-12-2009 |
| Prijs : |
|
|
.
|
