|
|
De online winkel wordt nu stelselmatig geüpdatet. Nu worden reeds de beschikbare titels van uitgeverij Glénat aangeduid. Op korte termijn kan je alle beschikbare albums eindelijk online bestellen.
| Reeks : |
Figaro |
| Nummer : |
4 |
| Titel : |
Taco's en diamanten |
| Genre : |
Politie, Detective, Actie
|
| Tekenaar : |
Steve van Bael |
| Scenarist : |
Steve van Bael |
| Uitgever : |
Standaard Uitgeverij |
| Pagina's : |
48 |
| Uitvoering : |
SC
|
| Inhoud : |
"Mexico: het land van mariachi's, maïs en tequila. Wanneer Emma en Peck denken te genieten van een welverdiende cruise naar Mexico, wordt hun luxereisje plotseling verstoord. Pecks vader komt na jaren uit het niets opgedoken en tot overmaat van ramp wordt hun cruiseschip geënterd door piraten. Geen tijd meer dus voor cocktails en zonnebaden. De detectives Emma en Peck nemen hun werk weer op om het hoofd te kunnen bieden aan de Mexicaanse misdaad." |
| Kwotering : |  |
| Beauregards Visie : |
Een jaar en vier albums verder blijkt Figaro nog steeds aan hetzelfde vertrekpunt te staan. De reeks groeit immers niet, al tracht Steve Van Bael te zoeken naar een geijkte vorm om zijn semikomisch detectiveverhaal voor een zo breed mogelijk publiek aan de man te brengen. Noch voor volwassenen, noch voor jongeren. Van Bael neemt te veel hooi op zijn vork waardoor het noch vlees, noch vis is. Ten eerste is er de ongeloofwaardige uitwerking van het verhaal. Op zich kan je spreken van een psychologische ontwikkeling door de toevoeging van een nieuw personage (met opplaksnorretje) gelieerd aan één van de hoofdrolspelers. Deze overtuigt amper en weet de emoties niet te verheffen. Heel de verplaatsing naar Mexico lijkt eerder een excuus om als artiest daar documentatie te vergaren. En te veel plotjes door elkaar gehaspeld. Ten tweede blijven de pagina's vlak. Een gebrek aan diepteperspectief en volume in de lijnvoering, zorgt voor een storende leegte. Wederom te weinig zwart als contrast. Ten derde is er de enscènering. Het beste voorbeeld is de droomsequentie in het begin. In plaats van ze krachtig te laten eindigen rechts onderaan de omdraaibladzijde, doet de auteur het middenin het linkse blad. Weg verrassing. Bovendien is heel de bootachtervolging een schertsvertoning. En ten laatste blijven die overdadige zachte kleuren geen eenheid vormen. Je hoeft niet meteen het palet van Alleen of Jerome Bloks te kopiëren, een lichte evenaring zou al goed zijn. Steve Van Bael moet dringend bepalen welke richting hij uitwil, vooraleer hij op een dood spoor belandt. Steve Van Bael heeft dringend een scenarist nodig (met minder banale Kiekeboe-dialogen) zodat hij zich volledig op het tekenwerk kan concentreren. Anders volgt het publiek niet.
25-11-2009 |
| Detective Van Zwam : |
Pagina 9: een lot dat bestemd is? Pagina 32: "willen die van mij een vergiet maken?" Pagina 37: "op iets dat we al vermoedden", een dubbele d was hier niet nodig. |
| Prijs : |
|
|
.
|
